حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى أَبُو هَمَّامٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ بِالْمَدِينَةِ قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُعَرِّضُ بِالْخَمْرِ وَلَعَلَّ اللَّهَ سَيُنْزِلُ فِيهَا أَمْرًا فَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْهَا شَىْءٌ فَلْيَبِعْهُ وَلْيَنْتَفِعْ بِهِ " . قَالَ فَمَا لَبِثْنَا إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى حَرَّمَ الْخَمْرَ فَمَنْ أَدْرَكَتْهُ هَذِهِ الآيَةُ وَعِنْدَهُ مِنْهَا شَىْءٌ فَلاَ يَشْرَبْ وَلاَ يَبِعْ " . قَالَ فَاسْتَقْبَلَ النَّاسُ بِمَا كَانَ عِنْدَهُ مِنْهَا فِي طَرِيقِ الْمَدِينَةِ فَسَفَكُوهَا .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Абдуллаъло ибн Абдилаъло Абу Ҳаммом ривоят қилди, бизга Саид ал-Журайрий Абу Назрадан, у Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинада хутба қилаётганини эшитдим, У деди: «Эй одамлар, албатта Аллаҳ таоло хамр (маст қилувчи ичимлик) ҳақида ишора қилмоқда ва эҳтимол Аллаҳ у ҳақида бир амрни нозил қилар. Кимнинг ҳузурида ундан бирор нарса бўлса, сотиб қўйсин ва ундан фойдалансин». У деди: Кўп ўтмасдан Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта Аллаҳ таоло хамрни ҳаром қилди. Кимга ушбу оят етиб келсаю, унинг ҳузурида ундан бирор нарса бўлса, ичмасин ҳам, сотмасин ҳам». У деди: Шунда одамлар ҳузурларида бўлган нарсалар билан Мадина йўлига чиқдилар ва уларни тўкиб ташладилар.