حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَجَمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَبْدٌ لِبَنِي بَيَاضَةَ فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَجْرَهُ وَكَلَّمَ سَيِّدَهُ فَخَفَّفَ عَنْهُ مِنْ ضَرِيبَتِهِ وَلَوْ كَانَ سُحْتًا لَمْ يُعْطِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Абд ибн Ҳумайд — матн Абдники — ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар хабар берди, у Осимдан, у Шаъбийдан, у Ибн Аббосдан розияллаҳу анҳумо ривоят қилди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Бани Баёза қабиласининг бир қули қон олди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ҳаққини бердилар ва хўжайини билан гаплашдилар, шунда ундан тўлови (харожи) енгиллаштирилди. Агар у ҳаром бўлганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бермас эдилар.