4362-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳудуд (жазолар) китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ يَهُودِيَّةً، كَانَتْ تَشْتِمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَتَقَعُ فِيهِ فَخَنَقَهَا رَجُلٌ حَتَّى مَاتَتْ فَأَبْطَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَمَهَا .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Абдуллаҳ ибнул-Жарроҳ Жариардан, у Муғийрадан, у Шаъбийдан, у Алийдан розияллаҳу анҳу ривоят қилдики, бир яҳудий аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни сўкар ва у киши ҳақида ёмон гапирар эди. Шунда бир киши уни бўғди, то у ўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қонини беҳуда (бекор) қилди.