Сунани Насоий — 4740-ҳадис

Қасома, қисос ва дият китоби · Эркак аёлни ўлдирса қасос олиш

4740-ҳадисСунани Насоий · Қасома, қисос ва дият китоби

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، رضى الله عنه أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا فَأَقَادَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهَا ‏.‏

Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абда хабар берди, Саиддан, у Қатодадан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), бир яҳудий бир қизни тақинчоқлари учун ўлдирди. Бас, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни шу (қиз) учун қасос қилиб ўлдирдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4044-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

ки), яҳудийлардан бир киши ансорий бир қизни унга тегишли бўлган тақинчоғи учун ўлдириб, уни қудуққа ташлади ва бошини тош билан эзғилади. Шунда у тутилди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у…

Сунани Абу Довуд, 4362-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

ки, бир яҳудий аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни сўкар ва у киши ҳақида ёмон гапирар эди. Шунда бир киши уни бўғди, то у ўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қонини беҳуда (бекор) қилди.

Сунани Абу Довуд, 2668-ҳадисЖиҳод китоби

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг баъзи ғазотларида бир аёл ўлдирилган ҳолда топилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёллар ва болаларнинг ўлдирилишини инкор қилдилар (ман қилдилар).

Саҳиҳул Бухорий, 6885-ҳадисДият китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийни — унинг кумуш тақинчоқлари учун ўлдирган чўри (эвазига) — ўлдирди.

Сунани Насоий, 4045-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

ки), бир киши ансорий бир қизни унга тегишли бўлган тақинчоғи учун ўлдирди, кейин уни қудуққа ташлади ва бошини тош билан эзғилади. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у ўлгунча тошбўрон қилинишига…

Сунани Абу Довуд, 4577-ҳадисДият китоби

Сўнгра ғурра билан (дияти) ҳукм қилинган аёл вафот этди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг мероси ўғилларига, ақли (дияти) эса унинг асабаси (қариндошлари) зиммасига эканини ҳукм қилдилар.