حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَتَلَ يَهُودِيًّا بِجَارِيَةٍ قَتَلَهَا عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا.
Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир яҳудийни — унинг кумуш тақинчоқлари учун ўлдирган чўри (эвазига) — ўлдирди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этди, унинг совути бир яҳудий ҳузурида ўттиз (сўга) — яъни ўттиз сў арпага — гаровга қўйилган эди.
ки), бир яҳудий бир қизни тақинчоқлари учун ўлдирди. Бас, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни шу (қиз) учун қасос қилиб ўлдирдилар.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
ки, бир яҳудий аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни сўкар ва у киши ҳақида ёмон гапирар эди. Шунда бир киши уни бўғди, то у ўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қонини беҳуда (бекор) қилди.
У (Умму Ҳабиба) Ибн Жаҳшнинг никоҳида эди, (эр) ундан вафот этди — у Ҳабаша ерига ҳижрат қилганлардан эди — сўнг Нажоший уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга никоҳлаб берди, ҳолбуки у (аёл) уларнинг ёнида…
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этдилар, совутлари эса оилалари учун (олинган) ўттиз сў арпа эвазига бир яҳудийнинг ҳузурида гаровда эди.