حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الْيَهُودِ قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي الْقَلِيبِ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан хабар бердики: яҳудийлардан бир киши ансорий бир чўрини ўзининг тақинчоғи учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлади ва бошини тошлар билан эзғилади. Шунда у тутилди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келтирилди. У ўлгунча тошбўрон қилинишига буюрди, шундай қилиб у ўлгунча тошбўрон қилинди.