باب ثُبُوتِ الْقِصَاصِ فِي الْقَتْلِ بِالْحَجَرِ وَغَيْرِهِ مِنَ الْمُحَدَّدَاتِ وَالْمُثَقَّلاَتِ وَقَتْلِ الرَّجُلِ بِالْمَرْأَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا فَقَتَلَهَا بِحَجَرٍ - قَالَ - فَجِيءَ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا " أَقَتَلَكِ فُلاَنٌ " . فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ ثُمَّ قَالَ لَهَا الثَّانِيَةَ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ ثُمَّ سَأَلَهَا الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ نَعَمْ . وَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا فَقَتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ حَجَرَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор — лафз ибн Мусаннога тегишли — ривоят қилдилар, улар: «Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳишом ибн Зайддан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, бир яҳудий бир чўрини, унинг зеб-зийнатлари учун, тош билан ўлдирди. У айтди: Шунда у (чўри) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирилди ва унда ҳали жон (асари) бор эди. У унга: ‹Сени фалончи ўлдирдими?›, деди. У боши билан ‹йўқ› деб ишора қилди. Сўнг унга иккинчи марта айтди, у боши билан ‹йўқ› деб ишора қилди. Сўнг ундан учинчи марта сўради, у: ‹Ҳа›, деди ва боши билан ишора қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни (яҳудийни) икки тош орасида ўлдирди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، كِلاَهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ إِدْرِيسَ فَرَضَخَ رَأْسَهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ .
Менга Яҳё ибн Ҳабиб ал-Ҳорисий ривоят қилди, бизга Холид, яъни ибн ал-Ҳорис ривоят қилди; (ҳ) бизга Абу Курайб ҳам ривоят қилди, бизга ибн Идрийс ривоят қилди — иккаласи Шуъбадан шу иснод билан, унга ўхшаш. Ибн Идрийснинг ҳадисида: «Унинг бошини икки тош орасида эзди», (дейилган).
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الْيَهُودِ قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي الْقَلِيبِ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан хабар бердики: яҳудийлардан бир киши ансорий бир чўрини ўзининг тақинчоғи учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлади ва бошини тошлар билан эзғилади. Шунда у тутилди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келтирилди. У ўлгунча тошбўрон қилинишига буюрди, шундай қилиб у ўлгунча тошбўрон қилинди.
وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ .
Ва менга Исъҳоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр хабар берди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Маъмар Айюбдан ушбу иснод билан худди шундай хабар берди.
وَحَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَارِيَةً، وُجِدَ رَأْسُهَا قَدْ رُضَّ بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَسَأَلُوهَا مَنْ صَنَعَ هَذَا بِكِ فُلاَنٌ فُلاَنٌ حَتَّى ذَكَرُوا يَهُودِيًّا فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَأَقَرَّ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ .
Ва бизга Ҳаддоб ибн Холид ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода Анас ибн Моликдан ривоят қилдики: бир чўрининг боши икки тош орасида эзилган ҳолда топилди. Улар ундан: ‹Буни сенга ким қилди, фалончими, фалончими?› деб сўрашди, ниҳоят бир яҳудийни эслатишганда, у боши билан ишора қилди. Шунда яҳудий тутилди ва у иқрор бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг бошини тошлар билан эзишга буюрди.