حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ نَحْوَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у Маъмардан, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан ривоят қилдики, бир яҳудий ансорлардан бўлган бир чўри қизни унинг тақинчоғи учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлаб, бошини тошлар билан эзди. Шунда у ушланди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилди. У ўлгунча тошбўрон қилишни буюрдилар ва у ўлгунча тошбўрон қилинди. Абу Довуд деди: Буни Ибн Журайж Айюбдан шунга ўхшаш ривоят қилди.