حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ جَارِيَةً، وُجِدَتْ، قَدْ رُضَّ رَأْسُهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ هَذَا أَفُلاَنٌ أَفُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Ҳаммом хабар берди, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилдики, бир чўри қиз боши икки тош орасида эзилган ҳолда топилди. Унга: «Сенга буни ким қилди, фалончими, фалончими?», дейилди, ҳатто у яҳудийнинг исми айтилгунча. Шунда у боши билан ишора қилди. Сўнг яҳудий ушланди ва иқрор бўлди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг бошини тошлар билан эзишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ نَحْوَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у Маъмардан, у Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Анасдан ривоят қилдики, бир яҳудий ансорлардан бўлган бир чўри қизни унинг тақинчоғи учун ўлдирди, сўнг уни қудуққа ташлаб, бошини тошлар билан эзди. Шунда у ушланди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилди. У ўлгунча тошбўрон қилишни буюрдилар ва у ўлгунча тошбўрон қилинди. Абу Довуд деди: Буни Ибн Журайж Айюбдан шунга ўхшаш ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَسٍ أَنَّ جَارِيَةً، كَانَ عَلَيْهَا أَوْضَاحٌ لَهَا فَرَضَخَ رَأْسَهَا يَهُودِيٌّ بِحَجَرٍ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . فَقَالَتْ لاَ . بِرَأْسِهَا . قَالَ " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . قَالَتْ لاَ . بِرَأْسِهَا . قَالَ " فُلاَنٌ قَتَلَكِ " . قَالَتْ نَعَمْ . بِرَأْسِهَا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَ بَيْنَ حَجَرَيْنِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ибн Идрис ривоят қилди, у Шуъбадан, у Ҳишом ибн Зайддан, у бобоси Анасдан ривоят қилдики, бир чўри қизнинг устида ўзининг кумуш тақинчоқлари бор эди. Бир яҳудий унинг бошини тош билан эзди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига кирдилар, унда ҳали жон бор эди. У: «Сени ким ўлдирди? Фалончи сени ўлдирдими?», дедилар. У боши билан: «Йўқ», деди. У: «Сени ким ўлдирди? Фалончи сени ўлдирдими?», дедилар. У боши билан: «Йўқ», деди. У: «Фалончи сени ўлдирдими?», дедилар. У боши билан: «Ҳа», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрдилар ва у икки тош орасида ўлдирилди.