حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، وَيُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ، قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ هُبَيْرَةَ إِذَا صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَتَقَالَّ النَّاسَ عَلَيْهَا جَزَّأَهُمْ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى عَلَيْهِ ثَلاَثَةُ صُفُوفٍ فَقَدْ أَوْجَبَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأُمِّ حَبِيبَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَمَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ مَالِكِ بْنِ هُبَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ هَكَذَا رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ . وَرَوَى إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ هَذَا الْحَدِيثَ وَأَدْخَلَ بَيْنَ مَرْثَدٍ وَمَالِكِ بْنِ هُبَيْرَةَ رَجُلاً . وَرِوَايَةُ هَؤُلاَءِ أَصَحُّ عِنْدَنَا .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ва Юнус ибн Букайр ривоят қилди, улар Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Марсад ибн Абдуллаҳ ал-Язанийдан (ривоят қилдики), у деди: Молик ибн Ҳубайра бир жаноза устида намоз ўқимоқчи бўлганида, агар (қатнашувчи) одамлар оз бўлса, уларни уч қисмга бўлар ва кейин: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дедилар: «Кимнинг устида уч саф (киши) намоз ўқиса, (жаннат унга) вожиб бўлибди,» дер эди. У деди: бу бобда Оиша, Умму Ҳабиба, Абу Ҳурайра ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси Маймуна (розияллаҳу анҳум)дан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Молик ибн Ҳубайранинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Буни Муҳаммад ибн Исъҳоқдан бир нечалари шундай ривоят қилган. Иброҳим ибн Саъд эса бу ҳадисни Муҳаммад ибн Исъҳоқдан ривоят қилиб, Марсад билан Молик ибн Ҳубайра орасига бир кишини киритган. Буларнинг ривояти бизнинг назаримизда саҳиҳроқдир.