حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا فَإِنْ قَضَى اللَّهُ بَيْنَهُمَا وَلَدًا لَمْ يَضُرَّهُ الشَّيْطَانُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, Мансурдан, у Солим ибн Абул-Жаъддан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар сизлардан бирингиз аҳлига (хотинига) яқинлашганда: ‹Бисмиллаҳ. Аллаҳумма жаннибнаш-шайтона ва жаннибиш-шайтона мо разақтано (Аллаҳнинг номи билан. Эй Аллаҳ, бизни шайтондан йироқ қил ва бизга ризқ қилиб берганингни (бола)ни шайтондан йироқ қил),› деса, сўнг Аллаҳ улар ўртасида (уларга) фарзанд қазо қилса (тақдир қилса), шайтон унга зарар етказа олмайди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.