حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَحَقَّ الشُّرُوطِ أَنْ يُوفَى بِهَا مَا اسْتَحْلَلْتُمْ بِهِ الْفُرُوجَ " . حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ رَجُلٌ امْرَأَةً وَشَرَطَ لَهَا أَنْ لاَ يُخْرِجَهَا مِنْ مِصْرِهَا فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يُخْرِجَهَا . وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَرُوِيَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَ شَرْطُ اللَّهِ قَبْلَ شَرْطِهَا . كَأَنَّهُ رَأَى لِلزَّوْجِ أَنْ يُخْرِجَهَا وَإِنْ كَانَتِ اشْتَرَطَتْ عَلَى زَوْجِهَا أَنْ لاَ يُخْرِجَهَا . وَذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَبَعْضِ أَهْلِ الْكُوفَةِ .
Бизга Юсуф ибн Исо ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Марсад ибн Абдуллаҳ ал-Язаний Абул-Хайрдан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳанийдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Адо этилишга энг ҳақли шартлар — сизлар (никоҳ ақдида) фаржларни ўзингизга ҳалол қилган нарсалардир (яъни никоҳ шартларидир),» дедилар. Бизга Абу Мусо Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Абдулҳамид ибн Жаъфардан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бўлган баъзи илм аҳли бунинг бўйича амал қиладилар, улар орасида Умар ибн ал-Хаттоб бор, у деди: агар киши бир аёлга уйланиб, унга ўз шаҳридан чиқармасликни шарт қилса, уни чиқариш унга (жоиз) эмас. Бу баъзи илм аҳлининг сўзидир, буни Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ айтадилар. Али ибн Абу Толибдан ривоят қилинишича, у: «Аллаҳнинг шарти унинг шарти(аёлнинг шарти)дан олдиндир,» деган — гўё у, аёл эрининг устига уни чиқармасликни шарт қилган бўлса ҳам, эрнинг уни чиқариши (жоиз)лигини кўрган. Баъзи илм аҳли ҳам шунга борган, бу Суфён ас-Саврий ва Куфа аҳлининг баъзисининг сўзидир.