حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، ح قَالَ مُحَمَّدٌ وَحَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ مَشَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِخُبْزِ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٍ سَنِخَةٍ وَلَقَدْ رُهِنَ لَهُ دِرْعٌ عِنْدَ يَهُودِيٍّ بِعِشْرِينَ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ أَخَذَهُ لأَهْلِهِ وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ ذَاتَ يَوْمٍ يَقُولُ " مَا أَمْسَى فِي آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم صَاعُ تَمْرٍ وَلاَ صَاعُ حَبٍّ " . وَإِنَّ عِنْدَهُ يَوْمَئِذٍ لَتِسْعُ نِسْوَةٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий, Ҳишом ад-Даставоийдан, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилди). Муҳаммад деди: Бизга Муъоз ибн Ҳишом ҳам ривоят қилди, у деди: бизга отам, Қатодадан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига арпа нони ва сасиган ёғ билан пиёда бордим. Дарҳақиқат, у зотнинг совути (зирҳи) бир яҳудий ҳузурида, оилалари учун олган йигирма сў таом эвазига гаровга қўйилган эди. Бир куни мен у зотнинг шундай деганларини эшитдим: «Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам) оиласида кечқурун бир сў хурмо ҳам, бир сў дон ҳам қолмади.» Ҳолбуки ўша кунлари у зотнинг ҳузурларида тўққиз аёл (хотин) бор эди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.