حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اشْتَرَى مُصَرَّاةً فَهُوَ بِالْخِيَارِ إِذَا حَلَبَهَا إِنْ شَاءَ رَدَّهَا وَرَدَّ مَعَهَا صَاعًا مِنْ تَمْرٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Вакииъ Ҳаммод ибн Саламадан, у Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким (сутини тўплаб) соғилмаган (мусаррот) ҳайвонни сотиб олса, уни соғганида ихтиёрлидир: хоҳласа, уни ва у билан бирга бир сў хурмони қайтаради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу бобда Анасдан ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир кишидан ҳам (ривоят) бор.