حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مُعَاذَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَتَقْضِي إِحْدَانَا صَلاَتَهَا أَيَّامَ مَحِيضِهَا فَقَالَتْ أَحَرُورِيَّةٌ أَنْتِ قَدْ كَانَتْ إِحْدَانَا تَحِيضُ فَلاَ تُؤْمَرُ بِقَضَاءٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ أَنَّ الْحَائِضَ لاَ تَقْضِي الصَّلاَةَ . وَهُوَ قَوْلُ عَامَّةِ الْفُقَهَاءِ لاَ اخْتِلاَفَ بَيْنَهُمْ فِي أَنَّ الْحَائِضَ تَقْضِي الصَّوْمَ وَلاَ تَقْضِي الصَّلاَةَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Муозадан (ривоят қилдики), бир аёл Оишадан сўраб: «Биздан бири ҳайз кунларидаги намозини қазо қиладими?» деди. У: «Сен ҳаруриямисан? (Набий даврида) биздан бири ҳайз кўрар эди, лекин (намозни) қазо қилиш буюрилмас эди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Оишадан турли йўллар билан «ҳайзли аёл намозни қазо қилмайди» (деган) ривоят қилинган. Бу умуман барча фуқаҳоларнинг сўзидир; улар орасида ҳайзли аёлнинг рўзани қазо қилиши ва намозни қазо қилмаслигида ихтилоф йўқ.