حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ فِي غُسْلٍ وَاحِدٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمُ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ أَنْ لاَ بَأْسَ أَنْ يَعُودَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ . وَقَدْ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ هَذَا عَنْ سُفْيَانَ فَقَالَ عَنْ أَبِي عُرْوَةَ عَنْ أَبِي الْخَطَّابِ عَنْ أَنَسٍ . وَأَبُو عُرْوَةَ هُوَ مَعْمَرُ بْنُ رَاشِدٍ . وَأَبُو الْخَطَّابِ قَتَادَةُ بْنُ دِعَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ ابْنِ أَبِي عُرْوَةَ عَنْ أَبِي الْخَطَّابِ . وَهُوَ خَطَأٌ وَالصَّحِيحُ عَنْ أَبِي عُرْوَةَ .
Бизга Бундор — Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Аҳмад ривоят қилди, бизга Суфён, Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта ғусл билан (барча) хотинларини айланиб чиқар эдилар. (У) деди: Бу бобда Абу Рофедан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Анаснинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта ғусл билан хотинларини айланиб чиқишлари ҳақидаги ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Бу кўп илм аҳлининг сўзидир; жумладан Ҳасан ал-Басрий: «Таҳорат қилишдан олдин қайтиб (яқинлик) қилишда зарар йўқ,» деди. Буни Муҳаммад ибн Юсуф Суфёндан ривоят қилиб: «Абу Урвадан, у Абул-Хаттобдан, у Анасдан,» деди. Абу Урва — бу Маъмар ибн Рошид; Абул-Хаттоб — Қатода ибн Диомадир. Абу Исо деди: баъзилар уни Муҳаммад ибн Юсуфдан, у Суфёндан, у Ибн Абу Урвадан, у Абул-Хаттобдан ривоят қилди; бу хатодир, саҳиҳи эса «Абу Урвадан»дир.