حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ هُوَ أَخُو سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَغَيْرِهِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا كَانَ فَكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزِي كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ وَأَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ امْرَأَتَيْنِ مُسْلِمَتَيْنِ كَانَتَا فَكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزِي كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُمَا عُضْوًا مِنْهُ وَأَيُّمَا امْرَأَةٍ مُسْلِمَةٍ أَعْتَقَتْ امْرَأَةً مُسْلِمَةً كَانَتْ فَكَاكَهَا مِنْ النَّارِ يُجْزِي كُلُّ عُضْوٍ مِنْهَا عُضْوًا مِنْهَا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ مَا يَدُلُّ عَلَى أَنَّ عِتْقَ الذُّكُورِ لِلرِّجَالِ أَفْضَلُ مِنْ عِتْقِ الْإِنَاثِ لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا كَانَ فَكَاكَهُ مِنْ النَّارِ يُجْزِي كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло ривоят қилди, у деди: бизга Имрон ибн Уяйна — у Суфён ибн Уяйнанинг укаси — ривоят қилди, у Ҳусайндан, у Солим ибн Абул-Жаъддан, у Абу Умома ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошқа саҳобаларидан, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Қайси бир мусулмон киши бир мусулмон кишини озод қилса, у (озод қилинган киши) унинг дўзахдан қутқарувчиси бўлади: ундан ҳар бир аъзо унга (озод қилувчига) бир аъзо эвазига (нажот) бўлади. Қайси бир мусулмон киши икки мусулмон аёлни озод қилса, иккаласи унинг дўзахдан қутқарувчиси бўлади: улардан ҳар бир аъзо унга бир аъзо эвазига (нажот) бўлади. Қайси бир мусулмон аёл бир мусулмон аёлни озод қилса, у унинг дўзахдан қутқарувчиси бўлади: ундан ҳар бир аъзо унга бир аъзо эвазига (нажот) бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис бу тарафдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Абу Исо деди: Ҳадисда эркаклар учун эркакларни озод қилиш аёлларни озод қилишдан афзалроқ эканига далолат бор, чунки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бир мусулмон кишини озод қилса, у (киши) унинг дўзахдан қутқарувчиси бўлади: ундан ҳар бир аъзо унга бир аъзо эвазига (нажот) бўлади,» деганлар.