حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ، اسْتَفْتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَذْرٍ كَانَ عَلَى أُمِّهِ تُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ تَقْضِيَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْضِهِ عَنْهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Саъд ибн Убода Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан онаси зиммасида бўлган, уни адо этишдан олдин вафот этган бир назр ҳақида фатво сўради. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни онангнинг ўрнига адо эт,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.