حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ خَيْلَنَا أَوْطَأَتْ مِنْ نِسَاءِ الْمُشْرِكِينَ وَأَوْلاَدِهِمْ . قَالَ " هُمْ مِنْ آبَائِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Наср ибн Али ал-Жаҳзамий ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна, Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: менга Саъб ибн Жассома хабар берди, у деди: мен: «Ё Расулаллаҳ, бизнинг отларимиз мушрикларнинг аёллари ва болаларини босиб ўтди (ўлдирди),» дедим. У: «Улар ўз оталаридандир (оталари ҳукмидадир),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.