حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سَوِيَّةَ أَبُو الْهُذَيْلِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِكْرَاشٍ، عَنْ أَبِيهِ، عِكْرَاشِ بْنِ ذُؤَيْبٍ قَالَ بَعَثَنِي بَنُو مُرَّةَ بْنِ عُبَيْدٍ بِصَدَقَاتِ أَمْوَالِهِمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَدِمْتُ عَلَيْهِ الْمَدِينَةَ فَوَجَدْتُهُ جَالِسًا بَيْنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقَ بِي إِلَى بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَ " هَلْ مِنْ طَعَامٍ " . فَأُتِينَا بِجَفْنَةٍ كَثِيرَةِ الثَّرِيدِ وَالْوَذْرِ وَأَقْبَلْنَا نَأْكُلُ مِنْهَا فَخَبَطْتُ بِيَدِي مِنْ نَوَاحِيهَا وَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ فَقَبَضَ بِيَدِهِ الْيُسْرَى عَلَى يَدِي الْيُمْنَى ثُمَّ قَالَ " يَا عِكْرَاشُ كُلْ مِنْ مَوْضِعٍ وَاحِدٍ فَإِنَّهُ طَعَامٌ وَاحِدٌ " . ثُمَّ أُتِينَا بِطَبَقٍ فِيهِ أَلْوَانُ الرُّطَبِ أَوِ التَّمْرِ عُبَيْدُ اللَّهِ شَكَّ قَالَ فَجَعَلْتُ آكُلُ مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ وَجَالَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الطَّبَقِ وَقَالَ " يَا عِكْرَاشُ كُلْ مِنْ حَيْثُ شِئْتَ فَإِنَّهُ غَيْرُ لَوْنٍ وَاحِدٍ " . ثُمَّ أُتِينَا بِمَاءٍ فَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِبَلَلِ كَفَّيْهِ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَرَأْسَهُ وَقَالَ " يَا عِكْرَاشُ هَذَا الْوُضُوءُ مِمَّا غَيَّرَتِ النَّارُ " . وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْعَلاَءِ بْنِ الْفَضْلِ وَقَدْ تَفَرَّدَ الْعَلاَءُ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلاَ نَعْرِفُ لِعِكْرَاشٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ هَذَا الْحَدِيثَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ало ибн ал-Фазл ибн Абдулмалик ибн Абу Савийя Абул-Ҳузайл ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Икрош, отаси Икрош ибн Зуайбдан ривоят қилди, у деди: Бану Мурра ибн Убайд мени ўз молларининг садақалари билан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га юборди. Мен Мадинага у кишининг олдига келдим ва у кишини муҳожирлар билан ансорлар орасида ўтирган ҳолда топдим. (Рови) деди: Сўнг у киши қўлимдан ушлаб, мени Умму Салама уйига олиб бордилар ва: «Таом борми?» дедилар. Бизга кўп сариддан (этга бўктирилган нондан) ва эт бўлакларидан иборат катта коса келтирилди ва биз ундан ей бошладик. Мен қўлимни унинг четларидан теваракка юра бошладим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ўз олдидан едилар. Шунда у киши чап қўллари билан менинг ўнг қўлимни ушлаб олдилар-да: «Эй Икрош, бир жойдан егин, чунки у бир хил таомдир,» дедилар. Сўнг бизга турли хил янги хурмо — ё қуруқ хурмо (Убайдуллаҳ шубҳа қилди) — бўлган лаганда келтирилди. (Рови) деди: Мен ўз олдимдан ей бошладим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўллари эса лаган ичида турли жойда юра бошлади ва у киши: «Эй Икрош, хоҳлаган жойингдан егин, чунки у бир хил эмас,» дедилар. Сўнг бизга сув келтирилди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини ювиб, кафтларининг нами билан юзларини, билакларини ва бошларини масаҳ қилдилар ва: «Эй Икрош, мана шу — олов ўзгартирган нарсадан (сўнг қилинадиган) таҳоратдир,» дедилар. Ҳадисда (яна) бир воқеа бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, уни фақат ал-Ало ибн ал-Фазлнинг ривоятидан биламиз ва ал-Ало бу ҳадисни ёлғиз ривоят қилган. Ҳамда Икрошнинг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (қилган) фақат шу ҳадисидан бошқасини билмаймиз.