حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ الْبَصْرِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَسْتَطِيبُوا، بِالْمَاءِ فَإِنِّي أَسْتَحْيِيهِمْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُهُ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ الاِسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِ وَإِنْ كَانَ الاِسْتِنْجَاءُ بِالْحِجَارَةِ يُجْزِئُ عِنْدَهُمْ فَإِنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الاِسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِ وَرَأَوْهُ أَفْضَلَ . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Бизга Қутайба ва Муҳаммад ибн Абдулмалик ибн Абиш-Шавориб ал-Басрий ривоят қилиб, иккаласи деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Қатодадан, у Муозадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у: «Эрингизга сув билан тозаланишни буюринглар, чунки мен улардан уяламан. Зеро, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай қилар эдилар,» деди. Бу бобда Жарир ибн Абдуллаҳ ал-Бажалий, Анас ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли амали шунга кўра бўлиб, улар сув билан истинжо қилишни афзал кўрадилар. Гарчи тош билан истинжо қилиш уларнинг олдида кифоя қилса-да, улар сув билан истинжо қилишни мустаҳаб кўриб, уни афзалроқ деб билдилар. Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шундай дейдилар.