حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الدُّورِيُّ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي أَبُو مَرْحُومٍ عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَظَمَ غَيْظًا وَهُوَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُنَفِّذَهُ دَعَاهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ فِي أَىِّ الْحُورِ شَاءَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Аббос ад-Дурий ва бошқа бир неча (киши) ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқрий ривоят қилди, бизга Саид ибн Абу Айюб ривоят қилди, менга Абу Марҳум Абдурраҳим ибн Маймун ривоят қилди, Саҳл ибн Муоз ибн Анас ал-Жуҳанийдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ким ғазабини адо этишга қодир бўла туриб уни ютса, Аллаҳ Қиёмат куни уни халойиқларнинг бошлари (олдида) чақириб, қайси ҳур (жаннат ҳури)ни хоҳласа, (танлаш) ихтиёрини беради,» дедилар. У: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, деди.