حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي أَبُو مَرْحُومٍ عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَظَمَ غَيْظًا وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَى أَنْ يُنَفِّذَهُ دَعَاهُ اللَّهُ عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ فِي أَىِّ الْحُورِ شَاءَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ва Аббос ибн Муҳаммад ад-Дуурий ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқри ривоят қилди, бизга Саид ибн Аби Айюб ривоят қилди, менга Абу Марҳум Абдурраҳим ибн Маймун ривоят қилди, Саҳл ибн Муоз ибн Анасдан, у отасидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Ким ғазабини ютса, ҳолбуки уни амалга оширишга қодир бўлса, қиёмат кунида Аллаҳ уни халойиқ бошида (барча маҳлуқот олдида) чақириб, ҳур (жаннат аёллари)дан истаганини танлаб олишда ихтиёр беради,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.