حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ أَبِي مَرْحُومٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَظَمَ غَيْظًا - وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنْفِذَهُ - دَعَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ اللَّهُ مِنَ الْحُورِ مَا شَاءَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي مَرْحُومٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْمُونٍ .
Бизга Ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб, Саъиддан — яъни Ибн Абу Айюб — у Абу Марҳумдан, у Саҳл ибн Муоздан, у отасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким ғазабини адо этишга (чиқаришга) қодир бўла туриб уни ютса, Аллаҳ азза ва жалла уни Қиёмат кунида халойиқлар бошида чақириб, Аллаҳ уни ўзи хоҳлаган ҳурлардан ихтиёр қилдиради». Абу Довуд деди: Абу Марҳумнинг исми Абдурраҳмон ибн Маймундир.