حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي فَقَالَ لَنَا " إِذَا سَافَرْتُمَا فَأَذِّنَا وَأَقِيمَا وَلْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ اخْتَارُوا الأَذَانَ فِي السَّفَرِ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ تُجْزِئُ الإِقَامَةُ إِنَّمَا الأَذَانُ عَلَى مَنْ يُرِيدُ أَنْ يَجْمَعَ النَّاسَ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Суфёндан, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Молик ибнул-Ҳувайрисдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен ва амакимнинг ўғли Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келдик. У бизга: «Иккалангиз сафарга чиқсангиз, азон ва иқомат айтинг, каттангиз икковингизга имом бўлсин,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлининг кўпчилиги наздида амал шунга кўрадир: улар сафарда азон айтишни ихтиёр қилганлар. Баъзилари эса иқомат кифоя қилади, азон фақат одамларни жамламоқчи бўлган киши учундир, деган. Биринчи сўз саҳиҳроқдир. Аҳмад ва Ишоқ шуни айтади.