حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ سَالِمِ بْنِ عُبَيْدٍ فَعَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ . فَقَالَ سَالِمٌ وَعَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ . ثُمَّ قَالَ بَعْدُ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ مِمَّا قُلْتُ لَكَ قَالَ لَوَدِدْتُ أَنَّكَ لَمْ تَذْكُرْ أُمِّي بِخَيْرٍ وَلاَ بِشَرٍّ قَالَ إِنَّمَا قُلْتُ لَكَ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّا بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَعَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ " . ثُمَّ قَالَ " إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ " . قَالَ فَذَكَرَ بَعْضَ الْمَحَامِدِ " وَلْيَقُلْ لَهُ مَنْ عِنْدَهُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ وَلْيَرُدَّ - يَعْنِي عَلَيْهِمْ - يَغْفِرُ اللَّهُ لَنَا وَلَكُمْ " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, Мансурдан, у Ҳилол ибн Ясофдан: У айтди: Биз Солим ибн Убайд билан эдик. Қавмдан бир киши акса уриб: «Ассалому алайкум» деди. Шунда Солим: «Ва алайка ва онангга» деди. Сўнг кейин: «Сенга айтганимдан хафа бўлдингми?» деди. У: «Онамни на яхшилик билан, на ёмонлик билан тилга олмаганингни хоҳлардим» деди. У: «Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтгандек айтдим, холос. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида эдик, қавмдан бир киши акса уриб: ‹Ассалому алайкум› деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Ва алайка ва онангга› деди. Сўнг: ‹Сизлардан бирингиз акса урганида Аллаҳга ҳамд айтсин› деди.» У айтди: Сўнг баъзи ҳамдларни зикр қилди: «Ва унинг ёнидаги киши унга ‹Ярҳамукаллаҳ› десин, у эса — яъни уларга — ‹Яғфируллаҳу лано ва лакум› деб жавоб қайтарсин.»