حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، قال حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَبِيبَةَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُعَلِّمُهُمْ مِنَ الْحُمَّى وَمِنَ الأَوْجَاعِ كُلِّهَا أَنْ يَقُولَ " بِسْمِ اللَّهِ الْكَبِيرِ أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ مِنْ شَرِّ كُلِّ عِرْقٍ نَعَّارٍ وَمِنْ شَرِّ حَرِّ النَّارِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَبِيبَةَ . وَإِبْرَاهِيمُ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ . وَيُرْوَى " عِرْقٍ يَعَّارٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Омир ал-Ақадий ривоят қилди, у деди: бизга Иброҳим ибн Исмоил ибн Абу Ҳабиба, Довуд ибн Ҳусайндан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилди)ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга иситмадан ва барча оғриқлардан (шифо сўраб) шундай дейишни ўргатардилар: «Бисмиллаҳил-Кабир, аъузу биллаҳил-Азим мин шарри кулли ирқин наъарин, ва мин шарри ҳаррин-нар (Буюк Аллаҳнинг номи билан, ҳар бир отилиб турувчи томир ёмонлигидан ва оташ иссиқлигининг ёмонлигидан Улуғ Аллаҳдан паноҳ тилайман).» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, уни фақат Иброҳим ибн Исмоил ибн Абу Ҳабиба ҳадиси орқалигина биламиз. Иброҳим эса ҳадисда заиф саналади. «Ирқин яъарин» (деб) ҳам ривоят қилинади.