أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ سَأَلْتُ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ عَمَّا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو قَالَتْ كَانَ يَقُولُ " أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, Жарирдан, у Мансурдан, у Ҳилол ибн Йисофдан, у Фарва ибн Навфалдан (ривоят қилдики), у деди: Мўминларнинг онаси Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нимани дуо қилар эдилар, деб сўрадим. У дедики: у зот: «Аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.