أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُصَيْنٍ، سَمِعْتُ هِلاَلَ بْنَ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَخْبِرِينِي بِدُعَاءٍ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِ . قَالَتْ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Ҳусайндан, мен Ҳилол ибн Йисофни эшитдим, у Фарва ибн Навфалдан (ривоят қилдики), у деди: Оишага: менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қиладиган бир дуони айтиб беринг, дедим. У дедики: у зот: «Аллаҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.