أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ يِسَافٍ، قَالَ سُئِلَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَدْعُو بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ أَكْثَرَ دُعَائِهِ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ بَعْدُ " .
Менга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Абул-Муғира ривоят қилди, у деди: бизга ал-Авзоий ривоят қилди, у деди: менга Абда ривоят қилди, у деди: менга Ибн Йисоф ривоят қилди, у деди: Оишадан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) энг кўп қиладиган дуолари нима эди? деб сўралди. У дедики: у зотнинг энг кўп қиладиган дуолари: «Аллаҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал баъд (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дейиш эди.