حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ حَبِيبَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، قَالَتِ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَوْمٍ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ وَهُوَ يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ يُرَدِّدُهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ " وَعَقَدَ عَشْرًا . قَالَتْ زَيْنَبُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَنُهْلَكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ " نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ جَوَّدَ سُفْيَانُ هَذَا الْحَدِيثَ . هَكَذَا رَوَى الْحُمَيْدِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الْحُفَّاظِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ نَحْوَ هَذَا . وَقَالَ الْحُمَيْدِيُّ قَالَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَفِظْتُ مِنَ الزُّهْرِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ أَرْبَعَ نِسْوَةٍ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ حَبِيبَةَ وَهُمَا رَبِيبَتَا النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ زَوْجَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَى مَعْمَرٌ وَغَيْرُهُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ حَبِيبَةَ وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ ابْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ .
Бизга Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий, Абу Бакр ибн Нофиъ ва бошқа бир неча киши ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Зайнаб бинти Абу Саламадан, у Ҳабибадан, у Умму Ҳабибадан, у Зайнаб бинти Жаҳш (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйқудан юзлари қизарган ҳолда уйғондилар ва: «Ла илаҳа иллаллаҳ,» деб буни уч марта такрорлаб: «Яқинлашиб келаётган ёмонликдан арабларга вой бўлсин! Бугун Яъжуж ва Маъжужнинг тўсиғидан мана шунча (жой) очилди,» дедилар ва ўн (рақамини бармоқлари билан) тугдилар. Зайнаб деди: «Мен: «Эй Расулуллаҳ, орамизда солиҳлар бўла туриб ҳалок бўламизми?» дедим. У: «Ҳа, ёмонлик кўпайган пайтда,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Суфён бу ҳадисни яхши (пухта) ривоят қилган. Шу тариқа ал-Ҳумайдий, Али ибн ал-Мадиний ва ҳуффозлардан бошқа бир неча киши Суфён ибн Уяйнадан шунга ўхшаш ривоят қилишган. Ал-Ҳумайдий деди: Суфён ибн Уяйна деди: мен бу ҳадисда аз-Зуҳрийдан тўрт аёлни ёдладим: Зайнаб бинти Абу Салама Ҳабибадан — улар иккалови Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг тарбияланувчилари эдилар — у Умму Ҳабибадан, у Зайнаб бинти Жаҳшдан, (бу иккиси) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг жуфтлари (эдилар). Маъмар ва бошқалар бу ҳадисни аз-Зуҳрийдан ривоят қилиб, унда Ҳабибани зикр қилмаганлар; Ибн Уяйнанинг баъзи шогирдлари ҳам бу ҳадисни Ибн Уяйнадан ривоят қилиб, унда Умму Ҳабибани зикр қилмаганлар.