حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَتْهُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ ـ رضى الله عنهن أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا فَزِعًا يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ". وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا. قَالَتْ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ " نَعَمْ، إِذَا كَثُرَ الْخُبْثُ ".
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, Уқайлдан, Ибн Шиҳобдан, Урва ибн Зубайрдан: Зайнаб бинти Абу Салама унга Умм Ҳабиба бинти Абу Суфёндан, у Зайнаб бинти Жаҳш розияллаҳу анҳуннадан айтдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига қўрқиб (саросима ҳолда) кириб: «Ло илаҳа иллаллаҳ! Яқинлашиб келган бир ёмонликдан арабларга вой бўлсин! Бугун Яъжуж ва Маъжуж тўғонидан мана шунча очилди», деди ва бош бармоғи ҳамда унга эргашган (кўрсаткич) бармоғи билан ҳалқа (доира) ясади. Зайнаб бинти Жаҳш: «Эй Расулуллаҳ, ичимизда солиҳлар бўла туриб ҳалок бўламизми?», дедим. У: «Ҳа, ёмонлик (гуноҳ) кўпайганида», деди.