حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ مَا نَلْقَى مِنَ الْحَجَّاجِ فَقَالَ " مَا مِنْ عَامٍ إِلاَّ الَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ " . سَمِعْتُ هَذَا مِنْ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у Суфён ас-Саврийдан, у аз-Зубайр ибн Адийдан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Анас ибн Моликнинг олдига кирдик.» У деди: «Биз унга Ҳажжождан кўраётган (азоб-уқубатларимиз)дан шикоят қилдик. Шунда у: «Ҳеч бир йил йўқки, ундан кейин келадиган(и) ундан баттарроқ бўлмасин — токи Роббингизга йўлиққунингизгача. Мен буни Набийингиз (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитганман,» деди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.