2282-ҳадисСунани Термизий · Тушлар китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنِ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي شُرَيْحٍ وَوَاثِلَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, Абдул-Аълодан, у Абу Абдурраҳмон ас-Суламийдан, у Алийдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бунга ўхшаш (ҳадисни) ривоят қилди. У деди: бу ҳадис ҳасандир. Бу бобда Ибн Аббос, Абу Ҳурайра, Абу Шурайҳ ва Восиладан (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу (ривоят) аввалги ҳадисдан тўғрироқдир.