حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَحَلَّمَ كَاذِبًا كُلِّفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْ يَعْقِدَ بَيْنَ شَعِيرَتَيْنِ وَلَنْ يَعْقِدَ بَيْنَهُمَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилди, у деди: бизга Айюб, Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, У дедилар: «Ким ёлғондан туш кўрганман деб даъво қилса, қиёмат куни унга икки арпа донасини бир-бирига тугиш (боғлаш) мажбур қилинади, ваҳоланки у уларни ҳеч қачон тугай олмайди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.