حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُرَيْرِيُّ الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ بَعْضِ، أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ النَّاسَ يُعْرَضُونَ عَلَىَّ وَعَلَيْهِمْ قُمُصٌ مِنْهَا مَا يَبْلُغُ الثُّدِيَّ وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ فَعُرِضَ عَلَىَّ عُمَرُ وَعَلَيْهِ قَمِيصٌ يَجُرُّهُ " . قَالُوا فَمَا أَوَّلْتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الدِّينَ " .
Бизга ал-Ҳусайн ибн Муҳаммад ал-Журайрий ал-Балхий ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ, Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан баъзисидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Мен ухлаб ётган эдим, одамлар менга кўрсатилаётганини кўрдим, улар устида кўйлаклар бор эди; улардан баъзиси кўкраккача, баъзиси эса ундан пастроққача етадиган эди. Сўнг менга Умар кўрсатилди, унинг устида (ерда) судралиб турган кўйлаги бор эди.» Улар: «Эй Расулуллаҳ, буни нимага таъбир қилдингиз?» дейишди. У: «Динга,» дедилар.