حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَالِكٍ وَمَحْمُودُ بْنُ خِدَاشٍ الْبَغْدَادِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي شُمَيْلَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مِحْصَنٍ الْخَطْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَصْبَحَ مِنْكُمْ آمِنًا فِي سِرْبِهِ مُعَافًى فِي جَسَدِهِ عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ الدُّنْيَا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مَرْوَانَ بْنِ مُعَاوِيَةَ وَحِيزَتْ جُمِعَتْ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ نَحْوَهُ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ
Бизга Амр ибн Молик ва Маҳмуд ибн Хидош ал-Бағдодий ривоят қилиб, улар иккаласи деди: бизга Марвон ибн Муовия ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Абу Шумайла ал-Ансорий ривоят қилди, у Салама ибн Убайдуллаҳ ибн Миҳсан ал-Хатмийдан, у отасидан (ривоят қилдики) — унинг (Набий билан) суҳбати бўлган эди — у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан ким яшаш жойида хотиржам, танида соғ-саломат, ҳузурида ўша кунининг озуқаси бўлган ҳолда тонгни қаршиласа, гўё бутун дунё унга жамлангандек бўлибди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз буни фақат Марвон ибн Муовиянинг ҳадисидан биламиз. «Ҳийзат» — жамланди, демакдир. Бизга буни Муҳаммад ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳумайдий ривоят қилди, у деди: бизга Марвон ибн Муовия шунга ўхшаш ривоят қилди. Бу бобда Абуд-Дардодан ҳам (ривоят) бор.