حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَاعِزٍ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِأَمْرٍ أَعْتَصِمُ بِهِ . قَالَ " قُلْ رَبِّيَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقِمْ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَخْوَفُ مَا تَخَافُ عَلَىَّ فَأَخَذَ بِلِسَانِ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ " هَذَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак хабар берди, Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Абдурраҳмон ибн Мўиздан, у Суфён ибн Абдуллаҳ ас-Сақафийдан, у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, менга маҳкам ёпишадиган бир ишни айтиб беринг,» дедим. У: «Раббим Аллаҳ, деб айт, сўнг (шу йўлда) тўғри тур,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мен ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз?» дедим. Шунда у ўз тилини (қўли билан) ушлаб, сўнг: «Мана шу,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ, у бир неча йўналишдан Суфён ибн Абдуллаҳ ас-Сақафийдан ривоят қилинган.