حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ أَبُو الْعَلاَءِ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ أَنْعَمُ وَصَاحِبُ الْقَرْنِ قَدِ الْتَقَمَ الْقَرْنَ وَاسْتَمَعَ الإِذْنَ مَتَى يُؤْمَرُ بِالنَّفْخِ فَيَنْفُخُ " . فَكَأَنَّ ذَلِكَ ثَقُلَ عَلَى أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُمْ " قُولُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Бизга Сувайд ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ хабар берди, бизга Холид Абул-Алоо хабар берди, Атийядан, у Абу Саид (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сур соҳиби (Исрофил) шохни оғзига олиб, қачон пуфлашга буюрилсам, пуфлайман деб (буйруқни) эшитишга шайланиб турган бир пайтда, мен қандай ҳузур-ҳаловатда бўлай?» дедилар. Бу (сўз) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларига оғир туюлгандек бўлди. Шунда (Набий) уларга: «Ҳасбуналлаҳу ва ниъмал-вакил, алаллаҳ таваккално (Аллаҳ бизга етарли, У нақадар яхши вакилдир, Аллаҳга таваккул қилдик) дейинглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бу ҳадис бир неча йўл билан Атийядан, у Абу Саид ал-Худрийдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилинган.