Сунани Термизий — 2504-ҳадис

Қиёмат куни, риқақ ва вараъ китоби · Мусъаб ибн Умайр ҳақида ҳадис

2504-ҳадисСунани Термизий · Қиёмат куни, риқақ ва вараъ китоби

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَىُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ قَالَ ‏ "‏ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ ‏"‏ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي مُوسَى ‏.‏

Бизга Иброҳим ибн Саид ал-Жавҳарий ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, бизга Бурайд ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, Абу Бурдадан, у Абу Мусодан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Мусулмонларнинг қайси бири афзал?» деб сўралди. У: «Мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган (зарар кўрмаган) киши,» дедилар. Бу ҳадис Абу Мусонинг ҳадисидан, бу йўл билан (келиши) саҳиҳ ғарибдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2628-ҳадисИймон китоби

Мусулмонларнинг қайси бири афзалроқ? Тилидан ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлган киши,

Сунани Термизий, 2627-ҳадисИймон китоби

Мусулмон — тилидан ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлган кишидир; мўмин эса — одамлар қонлари ва мол-мулклари (хусусида) ўзига ишонган кишидир, Мусулмонларнинг қайси бири афзалроқ? Тилидан ва қўлидан мусулмонлар…

Саҳиҳул Бухорий, 11-ҳадисИймон китоби

Эй Расулуллаҳ, Исломнинг қайси (хислати) афзал? Кимнинг тили ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлса (— ўша),

Сунани Насоий, 4999-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Эй Расулуллаҳ, қайси Ислом афзалроқ? Тилидан ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлган кишининг (Исломи),

Сунани Насоий, 4996-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Мусулмон — тилидан ва қўлидан мусулмонлар саломат бўлган кишидир. Муҳожир эса — Аллаҳ тақиқлаган нарсаларни тарк этган кишидир,

Сунани Насоий, 4995-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Мусулмон — тилидан ва қўлидан бошқа одамлар саломат бўлган кишидир. Мўмин эса — одамлар ўз қонлари ва моллари борасида (зараридан) омон бўлган кишидир,