حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحَسَنِ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُكَبِّرُ وَهُوَ يَهْوِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ قَالُوا يُكَبِّرُ الرَّجُلُ وَهُوَ يَهْوِي لِلرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Мунир ал-Марвазий ривоят қилди, у деди: мен Алий ибн ал-Ҳасандан эшитдим, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, Ибн Журайждан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Бакр ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (рукуга) эгилар эканлар такбир айтар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бўлган илм аҳлининг ва улардан кейинги тобеинларнинг сўзидир; улар: «Киши рукуга ва саждага эгилаётганида такбир айтади,» дедилар.