حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَمَامُ عِيَادَةِ الْمَرِيضِ أَنْ يَضَعَ أَحَدُكُمْ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ أَوْ قَالَ عَلَى يَدِهِ فَيَسْأَلَهُ كَيْفَ هُوَ وَتَمَامُ تَحِيَّاتِكُمْ بَيْنَكُمُ الْمُصَافَحَةُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا إِسْنَادٌ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زَحْرٍ ثِقَةٌ وَعَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ ضَعِيفٌ وَالْقَاسِمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُكْنَى أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهُوَ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ وَهُوَ ثِقَةٌ وَالْقَاسِمُ شَامِيٌّ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Айюб хабар берди, Убайдуллаҳ ибн Заҳрдан, у Али ибн Язиддан, у ал-Қосим Абу Абдурраҳмондан, у Абу Умома (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Касални тўлиқ зиёрат қилиш бирингизнинг қўлини унинг пешонасига — ёки: қўлига — қўйиб, аҳволини сўрашидир. Оранглардаги саломлашувнинг тўлиқлиги эса қўл бериб кўришишдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу иснод кучли эмас. Муҳаммад деди: «Убайдуллаҳ ибн Заҳр ишончли, Али ибн Язид заиф, ал-Қосим ибн Абдурраҳмоннинг куняси Абу Абдурраҳмон бўлиб, у Абдурраҳмон ибн Холид ибн Язид ибн Муовиянинг озод қилинган қулидир ва у ишончлидир. Ал-Қосим шомликдир.»