حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ عَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَعَدْنَا فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَنْ نَقُولَ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ قَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَهُوَ أَصَحُّ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي التَّشَهُّدِ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ خُصَيْفٍ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَنَامِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ قَدِ اخْتَلَفُوا فِي التَّشَهُّدِ فَقَالَ " عَلَيْكَ بِتَشَهُّدِ ابْنِ مَسْعُودٍ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ал-Ашжаъий ривоят қилди, Суфён ас-Саврийдан, у Абу Исъҳоқдан, у ал-Асвад ибн Язиддан, у Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга, икки ракаатда ўтирганимизда, шундай дейишни ўргатдилар: «Ат-таҳийёту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибот. Ас-салому алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллаҳи ва барокотуҳ. Ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳийн. Аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ ва аш-ҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ.» (Яъни: «Барча таъзимлар, намозлар ва покиза сўзлар Аллаҳгадир. Эй Набий, сенга Аллаҳнинг саломи, раҳмати ва баракотлари бўлсин. Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Мен гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва расулидир.»)» (Термизий) деди: Бу бобда Ибн Умар, Жобир, Абу Мусо ва Оишадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Масъуд ҳадиси ундан бир неча йўл билан ривоят қилинган. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ташаҳҳуд ҳақида ривоят қилинган энг саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳлининг кўпчилиги, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари ва улардан кейинги тобеийнлар амали шунга биноандир. Бу Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Аҳмад ва Исъҳоқнинг сўзидир. Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак хабар берди, Маъмардан, у Хусайфдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни тушимда кўрдим ва: «Эй Аллаҳнинг расули, одамлар ташаҳҳуд ҳақида ихтилоф қилишди», дедим. Шунда у: «Сен Ибн Масъуднинг ташаҳҳудига (амал қил),» дедилар.»