أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي غَلاَّبٍ، - وَهُوَ يُونُسُ بْنُ جُبَيْرٍ - عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُمْ صَلَّوْا مَعَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Бизга Абул-Ашъас Аҳмад ибн ал-Миқдом ал-Ижлий ал-Басрий хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен отамнинг Қатодадан, у Абу Ғаллобдан — у Юнус ибн Жубайрдир — у Ҳиттан ибн Абдуллаҳдан ривоят қилганини эшитдим: улар Абу Мусо билан намоз ўқидилар, шунда у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қаъда (ўтириш) вақтида бирингизнинг биринчи айтадиган сўзи: «Ат-таҳийяту лиллаҳит-тоййиботус-салавоту лиллаҳи, ас-салому алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракотуҳу, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ло шарийка лаҳу ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу (Таҳийятлар Аллаҳ учундир, пок сўзлар ва намозлар Аллаҳ учундир. Сенга салом бўлсин, эй Набий, ва Аллаҳнинг раҳмати ҳамда баракотлари (бўлсин). Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки, ягона, шериги йўқ Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир),» бўлсин,» дедилар.»