أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - هُوَ الدَّسْتَوَائِيُّ - عَنْ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَقُولُ السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَى جِبْرِيلَ السَّلاَمُ عَلَى مِيكَائِيلَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом — у Даставоийдир — Ҳаммоддан, у Абу Воилдан, у Ибн Масъуддан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқир эдик ва: «Ас-салому алАллаҳ (Аллаҳга салом бўлсин), Жибрилга салом бўлсин, Микоилга салом бўлсин,» дер эдик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ас-салому алАллаҳ деманглар, чунки Аллаҳнинг Ўзи ас-Саломдир. Балки: «Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибот, ас-салому алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракотуҳу, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу (Таҳийятлар, намозлар ва пок сўзлар Аллаҳ учундир. Сенга салом бўлсин, эй Набий, ва Аллаҳнинг раҳмати ҳамда баракотлари (бўлсин). Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир),» деб айтинг,» дедилар.»