أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ الأَشْعَرِيَّ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا فَعَلَّمَنَا سُنَّتَنَا وَبَيَّنَ لَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ إِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُوا وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ قَوْلِ أَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Саид, Ҳишомдан, у Қатодадан ривоят қилди. (Бошқа санад билан ҳам) Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ривоят қилди, Юнус ибн Жубайрдан, у Ҳиттон ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), ал-Ашъарий (розияллаҳу анҳу) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга хутба қилдилар ва бизга суннатимизни ўргатиб, намозимизни баён қилиб бердилар. Бас, улар: «Намозга турганингизда, сафларингизни тўғриланглар, сўнгра бирингиз сизларга имом бўлсин. Бас, у такбир айтса, такбир айтинглар; «Ва лазҳ-зҳоллин» деганида, «Омийн» денглар, Аллаҳ сизларга ижобат қилади. Сўнгра у такбир айтиб руку қилса, такбир айтиб руку қилинглар, чунки имом сизлардан олдин руку қилади ва сизлардан олдин (бошини) кўтаради,» дедилар. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу — аниси учун (қоплайди). У «Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деганида, «Аллаҳумма раббана лакал-ҳамд» денглар, чунки Аллаҳ, азза ва жалла, Ўз Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг тили билан: «Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» деди. Сўнгра у такбир айтиб сажда қилса, такбир айтиб сажда қилинглар, чунки имом сизлардан олдин сажда қилади ва сизлардан олдин (бошини) кўтаради,» дедилар. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мана шу — аниси учун (қоплайди). Ва ўтириш вақти бўлганида, бирингизнинг сўзидан: Ат-таҳийятут-тоййиботус-салавоту лиллаҳи, ас-саламу алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракатуҳу, ас-саламу алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳин, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу (Барча таъзимлар, пок сўзлар ва намозлар Аллаҳга хосдир. Сизга салом бўлсин, эй Набий, ҳамда Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари. Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга (ҳақ) маъбуд йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва расулидир) — дейиш бўлсин,» дедилар.»