أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَيْمَنَ، - وَهُوَ ابْنُ نَابِلٍ - يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ " بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: мен Айманнинг — у Ибн Нобилдир — шундай деганини эшитдим: менга Абуз-Зубайр, Жобирдан ривоят қилдики, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Қуръандан сураларни ўргатгани каби ташаҳҳудни ўргатар эдилар: «Бисмиллаҳи ва биллаҳи, ат-таҳийяту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибот, ас-салому алайка айюҳан-Набийю ва раҳматуллаҳи ва баракотуҳу, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу, асъалуллаҳал-жанната ва аъузу биллаҳи минан-нар (Аллаҳ номи билан ва Аллаҳ билан. Таҳийятлар, намозлар ва пок сўзлар Аллаҳ учундир. Сенга салом бўлсин, эй Набий, ва Аллаҳнинг раҳмати ҳамда баракотлари (бўлсин). Бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин. Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир. Аллаҳдан жаннатни сўрайман ва дўзахдан Аллаҳдан паноҳ тилайман),» (деб).»