حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، وَسُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ يَهُودِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَوَاتِ عَلَى إِصْبَعٍ وَالأَرَضِينَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْخَلاَئِقَ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ . قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ : (ومَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ ) . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: менга Мансур ва Сулаймон ал-Аъмаш ривоят қилдилар, Иброҳимдан, у Абийдадан, у Абдуллаҳ (ибн Масъуд розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бир яҳудий Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди ва: «Эй Муҳаммад, албатта Аллаҳ осмонларни бир бармоқ устида, ерларни бир бармоқ устида, тоғларни бир бармоқ устида ва халойиқни бир бармоқ устида ушлаб туради, сўнг: Мен подшоҳман, дейди,» деди. (Рови) деди: шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) озиш тишлари кўринингунча кулиб, дедилар: «Улар Аллаҳни ҳақиқий қадри билан қадрламадилар» (Зумар сураси, 67). (У) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.