حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الأَحْوَصِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, Абу Ишоқдан, у деди: Мен Абул-Аҳвасни Абдуллаҳ (ибн Масъуд)дан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дуо қилардилар: «Аллаҳим, мен Сендан ҳидоят, тақво, иффат ва бойлик (қаноат) сўрайман.» У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.