أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سَلْمٍ الْبَلْخِيُّ، - هُوَ أَبُو دَاوُدَ الْمَصَاحِفِيُّ - قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، قَالَ أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Сулаймон ибн Салм ал-Балхий — у Абу Довуд ал-Масоҳифийдир — хабар бериб, деди: бизга ан-Назр хабар бериб, деди: бизга Юнус, Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан хабар берди. У деди: мен Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта нарсадан паноҳ сўрар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг ёмонлигидан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»